د نيا سه پيچ داره: تولد و رفاقت و مرگ اگه سر پيچ دوم د يد مت تا پيچ سوم باهاتم
"بادرود" زندگانی برگ بودن درمسیرباد نیست امتحان ریشه ها ست ریشه هم هرگز اسیر باد نیست زندگی چون پیچک است انتها یش میرسد پیش خدا " بدرود"
کاش دوستی آدم ها مثل دست وچشم بود وقتی دست زخم میشه چشم گریه می کنه و وقتی چشم گریه
میکنه دست اونو پاک میکنه
یه شاخه گل یه دنیا مهربونی تقدیم به تو که هم گلی هم مهربونی
خوبی ها هیچ وقت تنها نیستند چون مهربانی ها همسایه آنهاست
+ نوشته شده در چهارشنبه ششم خرداد 1388ساعت 23:39  توسط جهانگیر بااحمدی و علی موحانی
|
